Nestpraat


Velduil en Specht nestelen zich in een boom aan de rand van veld 4 in de Noordbuurt. Nu kan het nog, verzucht de vogel uit de familie der wijzen. Wat kan nog? tiktakt de bontgekleurde. Wel, ruisend vliegen tussen het groen, een muisje vangen hier en daar, spoken in de schemering en ervaren van weldadige rust.
Hoezo? snerpt Ekster, die zich bij hen voegt. Oehoe meldt de opmars van marmer, steen en ijzer; een groot Huis van Eemnes, ter vervanging van de Hilt. Is Mens daar wel gelukkig mee? vraagt Merel, de eens zo schuwe bosvogel. Gemeenteraad steunt de opmars van beton en cement. Maar toch niet ieder Mens?  Klopt roepen Blauwe- en Zilver Reiger in koor. Er wordt door Mens ook gepiept. Wat doen die dan? vraagt Aalscholver, nog een visje wegslikkend. Die willen wel, zegt een onbestemde vliegenier, maar laten zich inpakken. Waar is de harde actie? tjilpen Mussen en Mezen, klein maar fijn.
Mens  is lijdzaam maar ook gemakkelijk geworden, gromt Velduil. Volstaan met een niet-leuk klik op een schermpje. Klopt! roept  Roodborst. Op naar een andere twitterdynamiek! Gezamenlijkheid voorop, weg met de verkruimelde belangen! Weg met de kortademige politiek!
Ho, ho, roepen de grote vogels; vinden het borstje wel erg hoog van de toren blazen. De stilte slaat even toe bij de vogelbende. Na beraad wordt tot fladderend flyeren besloten. Wie zou ons kunnen helpen? mijmert Uil. We vragen DorpsBelang, zegt de Reigerkolonie.  Die wilden dit immers niet. Er zijn nog Mensen die geven om groen!

Comments & Responses

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *